شیشه دوجداره

جزییات تولید استاندارد شیشه دو جداره

امروزه به دلیل کاربرد گسترده‌ی شیشه‌ی دو جداره در صنعت ساختمان تولیدکننده‌های این نوع شیشه نیز افزایش یافته‌اند. آنچه در این بین حائز اهمیت و تضمین کننده‌ی کارایی این محصول می‌باشد، تولید آن در کارخانه و توسط ماشین‌آلات صنعتی تحت استانداردهای لازم می‌باشد. متاسفانه در کشور ما شیشه‌های دو جداره‌ی غیر استاندارد که به صورت دستی (کارگاهی) تولید می‌گردند، به وفور دیده می‌شوند. کاهش عایق‌بندی صوتی و حرارتی، رطوبت‌زدگی و رسیدن به نقطه برفک شیشه از جمله مشکلاتی است که در اثر تولید شیشه دو جداره به صورت کارگاهی و غیر استاندارد ایجاد می‌شود. برای آشنایی با جزییات این دو روش و تفاوت‌های آنها، مراحل تولید شیشه به صورت گام به گام به صورت مختصر شرح داده می‌شود:

  • برش جام شیشه

برش شیشه به وسیله‌ی دستگاه CNC موجب به حداقل رسیدن خطا و دستیابی به ابعاد دقیق شیشه و کاهش ضایعات می‌گردد. لازم به ذکر است که پیش از این مرحله ابعاد شیشه‌های درخواستی در نرم افزار Optimization وارد شده تا بهینه‌ترین حالت برش جام‌ها برای به حداقل رساندن پرت شیشه بدست آید. این موضوع باعث کاهش چشمگیر هزینه‌های اقتصادی کارفرما می‌گردد.

  • شستشو

شستشوی شیشه به وسیله ی ماشین آلات مخصوص تأثیر چشمگیری بر روی شفافیت شیشه خواهد داشت. زیرا بعد از دو جداره سازی دسترسی به بخش داخلی شیشه‌ها غیرممکن بوده و امکان لکه گیری و تمیزکردن آنها وجود ندارد. در سیستم تولید دستی به دلیل عدم دقت کافی در شستشوی سطح داخلی شیشه دو جداره پس از نصب شاهد کدر بودن و مات بودن شیشه خواهید بود.

  • اسپیسرهای آلومینیومی

به منظور ایجاد فضای خالی بین دو شیشه برای تزریق گار آرگون و تعبیه‌ی سیلیکاژن از اسپیسرهای آلومینیومی یکپارچه استفاده می‌گردد. اسپیسرهای آلومینومی در دو نوع اسپیسر معمولی و بندیبل می‌باشند. تفاوت آنها در میزان آلیاژ آلومینیوم آنها می‌باشد که به اسپیسر بندیبل خاصیت خم شدن بخشیده است بدین صورت که اسپیسرهای بندیبل به طول ۶ تا ۸ متر درون دستگاه قرار گرفته و با ورود ابعاد بدست آمده توسط نرم افزار Optimization برش می‌خورد. سپس سوراخ‌هایی بر روی یکی از قطرهای آن به منظور تزریق گاز آرگون تعبیه می‌شود. بنابراین در صورت استفاده از اسپیسر بندیبل نیازی به استفاده از گوشه های پلاستیکی نیست و از کانکتور آلومینیومی جهت اتصال دو سر اسپیسر در جایی بین گوشه‌های آن استفاده می‌گردد. این فرآیند در تولید کارگاهی و غیراستاندارد بدین طریق انجام می‌شود که اسپیسر معمولی در ابعاد طول و عرض درخواستی بریده شده و سپس به وسیله گوشه‌های پلاستیکی به هم متصل می‌شوند. این موضوع باعث غیرمفید شدن تزریق گاز آرگون و عایق‌بندی شیشه می‌شود.

  • تعبیه (جاسازی) سیلیکاژن

سیلیکاژن به منظور جذب رطوبت بین دو لایه شیشه استفاده می‌گردد. این ماده در تماس با هوا بسیار حساس بوده و با جذب سریع رطوبت هوا خاصیت و کارایی خود را از دست می‌دهد. لذا لازم و ضروری است که این امر توسط دستگاه وکیوم انجام شود. در این صورت سیلیکاژن به محض خارج شدن از پلمپ وارد این دستگاه می‌شود. اما در تولید کارگاهی و غیر استاندارد ، سیلیکاژن توسط کارکنان درون اسپیسر جاسازی می‌شود. بنابراین با توجه به توضیحات ذکر شده خاصیت خود را از دست خواهد داد.

  • چسب بوتیل (چسب اولیه)

در این مرحله اسپیسرها توسط دستگاه بوتیل‌زنی به منظور قرار گرفتن شیشه‌ها بر روی آنها بوتیل‌دار می‌شوند. لازم به ذکر است که اسپیسرهای بوتیل‌دار آماده نیز در بازار وجود دارد. اما کارایی و کیفیت روش ذکر شده را ندارد. در سیستم تولید دستی اغلب از اسپیسر بوتیل‌دار برای افزایش سرعت کار استفاده می‌کنند.

  • تزریق گاز آرگون

در این مرحله در سیستم تولید صنعتی ابتدا با توجه به ابعاد شیشه‌ها میزان گار آرگون توسط دستگاه محاسبه می‌شود. سپس با تزریق گار آرگون از یک طرف و خروج هوا از طرف دیگر شیشه این عملیات پایان می‌یابد. این مقدار باید حدود ۹۰ درصد حجم فضای خالی بین دو شیشه باشد تا کارایی لازم را داشته باشد و زمانی که میزان آن در اثر گذشت زمان به حدود ۷۵ درصد برسد، کارایی خود را از دست خواهد داد. بنابراین در صورت آببندی کامل و صحیح میزان کاهش آن در طی گذشت زمان بسیار ناچیز است و در نتیجه شیشه می‌تواند تا حدود ۱۵ سال کارایی و ویژگی‌های عایق‌بندی خود را حفظ نماید. در تولید دستی، کارگاهی و غیر استاندارد میزان گار آرگون به صورت تجربه‌ای تزریق شده و باعث کاهش عایق‌بندی می‌شود.

  • آب‌بندی نهایی (چسب ثانوبه)

در این مرحله چسب سیلیکون دو جزیی یا چسب پلی سولفاید توسط دستگاه مخصوص به نسبت مشخص (مطابق با دستورالعمل فنی) تزریق می‌شود. از ویژگی‌های اصلی سیلیکون خاصیت ارتجاعی و چسبندگی آن است و در عین حال می‌تواند در برابر اشعه‌ی تابش فرابنفش مقاومت خوبی داشته باشد. سیلیکون‌ها خواص مشترکی از هر دو جنس شیشه و پلاستیک را با خود به همراه دارند. این در حالی است که در تولید دستی، کارگاهی و غیر استاندارد بیشتر از چسب پلی سولفاید استفاده شده و ترکیب دو جزء آن به صورت تجربی و دستی انجام می‌گردد. بنابراین چسب در طول زمان خاصیت خود را از دست خواهد داد. همچنین شیشه دو جداره‌ی آب‌بندی شده با چسب سیلیکون طول عمری حدود ۳ برابر نوع دیگر دارد.